Tag: Brazilie

Brazilië

Op 22 oktober gaan we de terug de grens over naar Brazilië. Als we 100 km hebben gereden gaat het mis in het dorp Mercedes en worden we aangereden door een oud mannetje. De zijkant van onze camper is zwaar beschadigd en zijn linker voorkant. Politie erbij halen heeft hier geen zin, die komen niet voor blikschade. Het mannetje is niet verzekerd en weet ook niet wat te doen. Als we op zoek gaan naar hulp weet iemand een man te bereiken die Engels spreekt.

Jean stelt voor naar de garage in het dorp te gaan en te vragen wat die kan doen en wat het gaat kosten. We accepteren wat cash geld wat het mannetje kan missen en spreken met de garage af voor een provisorische reparatie de volgende dag. Dat lukt prima en met de reparatie kunnen wij wel verder reizen.

Samen met Jean en zijn gezin brengen we de avond door op een recreatie plek aan de rivier. De volgende dag genieten we samen van een echte Braziliaanse bbq en reizen we in de middag verder naar het noorden.

In Campo Grande bezoeken we het museum met opgezette dieren van de Pantanal en informatie over de inheemse bevolking. Het Biopark Pantanal wat een kilometer verderop ligt is het grootste zoetwater aquarium ter wereld en laat zien wat er allemaal in het water leeft. Prachtige attractie. We overnachten in een dorp buiten de stad.

De volgende dag maken we een rit door het landschap, helaas met veel regen onderweg. We vinden voor de lunch een heerlijk visrestaurant en eindigen de dag op het centrale plein van Bonito, een dorp met veel toeristische attracties.

Bonito wordt hoog aangeschreven, maar de grotten zijn met dit weer niet bijzonder, de watervallen zijn klein en geschikt om in te zwemmen. Wij boeken een boottocht met de mogelijkheid om de rivier afwaarts te snorkelen. In een prachtige omgeving varen we de rivier op en als we mogen gaan snorkelen, ben ik de enige die gaat. Ellen kan dit sowieso niet, maar ook de mannen hebben moeite met drijven en het hoofd onder water.

Met wisselende weersomstandigheden besluiten we om verder te gaan en op zoek te gaan naar een excursie door de wetlands van de Pantanal. We vinden niets van onze gading en rijden verder naar een dorp 8 km van de doorgaande weg. Hier zou meer van de diversiteit van de Pantanal te vinden moeten zijn. Het ziet er niet echt uitnodigend uit en er is geen enkele informatie over tochten door de natuur te vinden behalve met een boot mee gaan om te vissen. Onderweg zien we diverse vogels en een kaaiman.

Wij vertrekken vervolgens naar de grens met Bolivia. In de stad Corumba eten we een heerlijke buffet lunch en daarna tanken we diesel. De tank van de camper vol en elk aanvullend 5 jerrycans van 20 liter. Diesel is in Bolivia slecht te krijgen.

We rijden naar de grens, daar duurt de procedure erg lang omdat de beambte voor het inklaren van de camper een leesbril nodig heeft, maar ook een Weinsberg camper niet in lijst met automerken kan vinden. Uiteindelijk komt het goed en vinden we in Puerto Sanzes een plek voor de nacht aan een meer.

Eindelijk op pad

Na nog eens vier dagen wachten kunnen we de campers ophalen in de haven. We volgen een procedure van 8 stappen die ons door de lokale agent is aangereikt. Op dinsdag 14 oktober nemen we ’s middags de sleutels en de campers in goede staat in ontvangst, halen de bagage uit het appartement en tanken de gasflessen vol bij een gasstation. Daarna rijden we naar Colonia del Sacremento en brengen een eerste nacht op een camping door.

De volgende ochtend bezoeken we het stadje wat een oud koloniaal verleden heeft en nog vele oude kenmerken en straatjes met klinkers heeft. We doen boodschappen en rijden vervolgens naar Carmelo. Daar vinden we een plek voor de nacht aan de rivier.

Via Mercedes rijden we verder naar het noorden. De plekjes hier zijn eenvoudig en vallen qua sfeer wat tegen. In Fray Bentos bezoeken we een oude vleesfabriek. Hier werd de beroemde Engelse corned beef ingeblikt en de wereld over verscheept. Ook de volgende plek Paysandu, de tweede plek van Uruguay, heeft weinig toeristisch te bieden. Na een bezoek aan het centrale plein, de Cathedraal die dicht is en de begraafplaats rijden we door naar Termas del Dayman vlak bij Salto. Daar vinden we een mooie plek voor de nacht naast de warm water baden.

De volgende ochtend bezoeken we de warm water baden en genieten van zonnig warm weer en hete baden. Na de lunch rijden we naar Salto. Ook hier valt weinig te beleven. We rijden door naar Bella Union. Onderweg krijgen we gigantische hoosbuien met onweer erbij. De plek voor de nacht bij de rivier is helaas de uitgaansplek. Wij doen deze nacht geen oog dicht.

Om 9.00 uur zijn we bij de grens met Brazilië. De formaliteiten aan de kant Uruguay zijn zo geregeld. Maar als we de brug over zijn en in Brazilië aankomen is daar geen douane- of immigratiekantoor en moeten we 75 km verder rijden naar Uruguana om daar de formaliteiten te regelen. Vooral de douane heeft er moeite mee dat we zo een rare route rijden, maar uiteindelijk helpen ze ons netjes. In de stad zelf kunnen we geen geld pinnen, geen simkaart kopen en lukt het net aan om met een creditcard een lunch te betalen. We rijden verder naar het noorden en overnachten deze keer bij een voetbalstadion waar alles rustig is.

We veranderen ons plan om via Brazilië verder naar het noorden te gaan vanwege de rare loop van de wegen in een plan om via Argentinië verder te gaan. Deze keer gaat alles bij beide grenzen vlot en soepel, zelfs deels in het Engels. In San Ignacio stoppen we bij de ruïnes van een oud Jezuieten klooster. Echter moet de entree cash worden betaald. En dat hebben we nog niet. Dus lopen we om het terrein heen en kijken van buiten af naar de ruïnes.

De volgende stop is bij de mijnen van Wanda. Hier zit amethist in de grond en krijgen we een rondleiding door de grotten waar het gedolven wordt. In de winkel hanteren ze helaas Amerikaanse prijzen dus laten we de kristallen liggen. We rijden door naar Puerto de Iguazu en bekijken daar het drielanden punt met Argentinië, Brazilië en Paraguay. Voor een bezoek aan de watervallen zijn we deze dag te laat en we overnachten bij een politiepost vlakbij de luchthaven.

Om 8.00 uur rijden we de parkeerplaats op bij de watervallen van Iguazu. We kopen toegangskaarten en stappen vervolgens in het treintje dat ons naar het verste punt brengt bij de Daibolo watervallen. We lopen 1 km over bruggetjes over de waterpartijen om bij de grootste waterval te komen. Deze geeft zoveel bruiswater dat we zelf helemaal nat worden. Terug met het treintje komen we bij een station waar we nog twee verschillende wandeltochten maken om nog meer watervallen te zien vanuit verschillend perspectief. Een overweldigende indruk van water en waterkracht overspoelt ons. We eindigen de dag op een camping met zwembad en warme douches.