Eindelijk op pad

Na nog eens vier dagen wachten kunnen we de campers ophalen in de haven. We volgen een procedure van 8 stappen die ons door de lokale agent is aangereikt. Op dinsdag 14 oktober nemen we ’s middags de sleutels en de campers in goede staat in ontvangst, halen de bagage uit het appartement en tanken de gasflessen vol bij een gasstation. Daarna rijden we naar Colonia del Sacremento en brengen een eerste nacht op een camping door.

De volgende ochtend bezoeken we het stadje wat een oud koloniaal verleden heeft en nog vele oude kenmerken en straatjes met klinkers heeft. We doen boodschappen en rijden vervolgens naar Carmelo. Daar vinden we een plek voor de nacht aan de rivier.

Via Mercedes rijden we verder naar het noorden. De plekjes hier zijn eenvoudig en vallen qua sfeer wat tegen. In Fray Bentos bezoeken we een oude vleesfabriek. Hier werd de beroemde Engelse corned beef ingeblikt en de wereld over verscheept. Ook de volgende plek Paysandu, de tweede plek van Uruguay, heeft weinig toeristisch te bieden. Na een bezoek aan het centrale plein, de Cathedraal die dicht is en de begraafplaats rijden we door naar Termas del Dayman vlak bij Salto. Daar vinden we een mooie plek voor de nacht naast de warm water baden.

De volgende ochtend bezoeken we de warm water baden en genieten van zonnig warm weer en hete baden. Na de lunch rijden we naar Salto. Ook hier valt weinig te beleven. We rijden door naar Bella Union. Onderweg krijgen we gigantische hoosbuien met onweer erbij. De plek voor de nacht bij de rivier is helaas de uitgaansplek. Wij doen deze nacht geen oog dicht.

Om 9.00 uur zijn we bij de grens met Brazilië. De formaliteiten aan de kant Uruguay zijn zo geregeld. Maar als we de brug over zijn en in Brazilië aankomen is daar geen douane- of immigratiekantoor en moeten we 75 km verder rijden naar Uruguana om daar de formaliteiten te regelen. Vooral de douane heeft er moeite mee dat we zo een rare route rijden, maar uiteindelijk helpen ze ons netjes. In de stad zelf kunnen we geen geld pinnen, geen simkaart kopen en lukt het net aan om met een creditcard een lunch te betalen. We rijden verder naar het noorden en overnachten deze keer bij een voetbalstadion waar alles rustig is.

We veranderen ons plan om via Brazilië verder naar het noorden te gaan vanwege de rare loop van de wegen in een plan om via Argentinië verder te gaan. Deze keer gaat alles bij beide grenzen vlot en soepel, zelfs deels in het Engels. In San Ignacio stoppen we bij de ruïnes van een oud Jezuieten klooster. Echter moet de entree cash worden betaald. En dat hebben we nog niet. Dus lopen we om het terrein heen en kijken van buiten af naar de ruïnes.

De volgende stop is bij de mijnen van Wanda. Hier zit amethist in de grond en krijgen we een rondleiding door de grotten waar het gedolven wordt. In de winkel hanteren ze helaas Amerikaanse prijzen dus laten we de kristallen liggen. We rijden door naar Puerto de Iguazu en bekijken daar het drielanden punt met Argentinië, Brazilië en Paraguay. Voor een bezoek aan de watervallen zijn we deze dag te laat en we overnachten bij een politiepost vlakbij de luchthaven.

Om 8.00 uur rijden we de parkeerplaats op bij de watervallen van Iguazu. We kopen toegangskaarten en stappen vervolgens in het treintje dat ons naar het verste punt brengt bij de Daibolo watervallen. We lopen 1 km over bruggetjes over de waterpartijen om bij de grootste waterval te komen. Deze geeft zoveel bruiswater dat we zelf helemaal nat worden. Terug met het treintje komen we bij een station waar we nog twee verschillende wandeltochten maken om nog meer watervallen te zien vanuit verschillend perspectief. Een overweldigende indruk van water en waterkracht overspoelt ons. We eindigen de dag op een camping met zwembad en warme douches.